ഒരു പ്രയോഗം ഭാഷയില്‍ ജനിക്കുന്നു

ഡിസ്ക്ലൈമന്‍: ഈ കഥയിലെ(സംഭവത്തിലെ) എല്ലാ കഥാ(സംഭവ)പാത്രങ്ങളും ഇപ്പോഴും ഒട്ടും-ഒടവും ഇല്ലാത്തവയാണെന്നും അവരുടെയെല്ലാം പേര് യാതൊരു മാറ്റവുമില്ലാതെ കൊടുത്തിട്ടുണ്ടെന്നും സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തിക്കൊള്ളുന്നു. അവരും ഒന്ന് ഫേമസ് ആവട്ടെന്ന്!

ഫൈനല്‍ സെമ്മില്‍ അര്‍മാദിച്ച് (ഈ‌ വാക്ക് ഞാന്‍ ആദ്യം കേള്‍ക്കുന്നത് NITCയില്‍ വച്ചാണ്) നടക്കുന്ന കാലം. ആകെയുള്ള പണി (ഔദ്യോഗികമായി) പ്രൊജക്റ്റ് വര്‍ക്കാണ്. അനൌദ്യോഗികമായി ലോകക്ലാസിക്കുകള്‍ അട്ടിമറിക്കല്‍, അതു കണ്ടു തീര്‍ക്കല്‍, മാങ്ങ-കപ്പ-ഇളനീര്‍ സംഭരണവും വിതരണവും തുടങ്ങിയവയും. സീനിയര്‍ ബാച്ചിലൊക്കെ കാലത്ത് സൈന്‍ ചെയ്യല്‍ എന്നൊരു ഏര്‍പ്പാടുണ്ടായിരുന്നു. ഞങ്ങള്‍ക്ക് എന്താന്നറിയില്ല, അങ്ങനെ ഒരു സംഗതിയേ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അതു കൊണ്ട് തന്നെ റ്റോപിക് തീരുമാനമായതിന് ശേഷം‌ പല മഹാന്‍മാരും പിന്നെ ഗൈഡിനെ കണ്ടത് മിഡ്-സെം ഇവാല്വേഷന്‍റെ സമയത്തായിരുന്നു - അതിന് ഗൈഡ് നിര്‍ബന്ധാത്രെ. പിന്‍തിരിപ്പന്‍, മൂരാച്ചി നിയമങ്ങള്‍.

"താനാരാ? എന്താ വന്നത്?" എന്ന ചോദ്യത്തിന് "സര്‍, ഞാന്‍ സാറിന്‍റെ കീഴിലാണ് പ്രൊജക്റ്റ് ചെയ്യുന്നത്" എന്ന ഇന്‍ട്രൊഡക്ഷന്‍ പല പ്രാവശ്യം നടത്തേണ്ടി വന്നവരുണ്ട്. പ്രസന്‍റേഷന്‍ സ്ലൈഡിലും റിപ്പോര്‍ട്ടിലും ഗൈഡിന്‍റെ പേര് മാറിപ്പോയവരുമുണ്ട്. ഡിപ്പാര്‍ട്ട്മെന്‍റ് പാഠം പഠിച്ചെന്നു തോന്നുന്നു, ജൂനിയര്‍ ബാച്ച് തൊട്ട് സൈന്‍ ചെയ്യല്‍ നിര്‍ബന്ധമാക്കി. ബ്..ഹ്..ഹ്ഹ്... പാവം പിള്ളേര്‍സ്.

കാലത്തെഴുന്നേല്‍ക്കുന്നവന്‍ എന്ന പേരുദോഷം മാറിക്കിട്ടിയതും ക്ലാസില്‍ക്കേറുന്നവന്‍ എന്ന പദവിക്ക് അര്‍ത്ഥമില്ലാതായതും ഈ കാലഘട്ടത്തിലാണ്. രാവിലെ എട്ടര, ഒമ്പത് മണിക്കെഴുന്നേല്‍ക്കുന്നു. (ശനി, ഞായര്‍ ദിവസങ്ങളില്‍ ചിലപ്പോള്‍ ഹോസ്റ്റലില്‍ നിന്ന് പുറത്ത് പോകാറില്ല - അട്ടിമറിച്ച പടങ്ങളൊക്കെ എങ്ങനെയുണ്ടെന്നെങ്കിലും നോക്കണ്ടേ? അപ്പൊ മണി ഒരു പതിനൊന്ന്, പതിനൊന്നേ കാല്‍ കഴിയുമ്പോള്‍ അപ്പ്രത്തെ ഗുള്‍ട്ടന്‍റെ റൂമില്‍ നിന്ന് 'കൌസല്യാ സുപ്രജാ രാമപൂര്‍വാ' കേള്‍ക്കാം. നേരം പുലര്‍ന്നു). കുളി, പല്ലുതേപ്പ് ഇതൊക്കെ കഷ്ടിച്ച് നിര്‍വഹിച്ച് ജി-മെസ്സിലേക്കോടുന്നു. ഇനീം വൈകിയാല്‍ നെയ് റോസ്റ്റ് പോയിട്ട് ചട്ണിയില്‍ വറുത്തിട്ട കടുക് പോലും കിട്ടില്ല. ആത്മാവിന്‍റെ വിശപ്പ് അടക്കിയേനു ശേഷം റൂമില്‍ തപ്പി Software Research (യെന്ത് റിസര്‍ച്ച്!) ലാബിന്‍റെ താക്കോല് കണ്ടു പിടിച്ച് ഉള്ളതില്‍ സുഗന്ധം കുറഞ്ഞ ഒരു ജീന്‍സെടുത്തിട്ട് ഒറ്റ പോക്കല്ലേ. എങ്ങോട്ടാ? എന്തിനാ? ആ ചോയ്ക്ക്. അതെന്നെ, സോഫ്റ്റ് വെയര്‍ റിസര്‍ച്ച് ചെയ്യാന്‍. അല്ലാണ്ട് പിന്നെ?

ഈ ലാബ് ഞങ്ങള്‍ക്ക് കരമൊഴിവായി പതിച്ചു തന്ന പ്രോപ്പര്‍ട്ടിയാണ്. വല്ല നിവൃത്തിയുമുണ്ടെങ്കില്‍ ടീച്ചേഴ്സ് ഇതു വഴി വരാറില്ല. ആകെ കേറുന്നത് ലാബ് അസിസ്റ്റന്‍റ് സത്താര്‍ ആണ്. ഞങ്ങളു കേറി സ്ഥിരതാമസം തൊടങ്ങിയേപ്പിന്നെ മൂപ്പരും ആ വഴി വരവ് നിര്‍ത്തി. ഞങ്ങളു പൊന്നു പോലെ നോക്കിക്കോളും എന്ന് മൂപ്പര്‍ക്കറിയാം.

ലാബ് തൊറന്നയുടന്‍ അപ്രത്തെ മെഷീനില്‍ കണക്റ്റ് ചെയ്ത സ്പീക്കര്‍ ഊരിക്കുത്തി, XMMS ഓപ്പണ്‍ ചെയ്ത് പാട്ട് വെക്കും. വോള്യം കൂടുമ്പം ഒരു ചുമരിനപ്പറത്തെ LAN Centre കാര് എടക്കെടെ ചുമരിന് മുട്ടും. സ്ക്രീന്‍ മാതിരി ഡിവൈഡര്‍ കൊണ്ടുള്ള ചുമരാണേയ്. അപ്പൊ‌ അവന്മാര്ടെ ബന്ധുമിത്രാദികളുടെയൊക്കെ സുഖവിവരങ്ങളന്വേഷിച്ചേന് ശേഷം പണ്ടാരടങ്ങട്ടെ എന്നു വിചാരിച്ച് വോള്യം ഇത്തിരി താഴ്ത്തും. എന്നിട്ട് കസേരേല്‍ പരമാവധി ചാരി ഇരുന്ന് (അതോ പാതി ചാരിക്കെടന്നോ?) കാലു രണ്ടും പൊക്കി മേശപ്പ്രത്തേക്ക് വെച്ച്, കീബോര്‍ഡ് എട്ത്ത് മടിയിലിട്ട്... ബ്രൌസ് ചെയ്ത് മടുത്ത്, ഒടുക്കം ഒര് shell തുറന്ന് 'അമ്മേ പലേരീ!' എന്ന് മനസാ ധ്യാനിച്ച് vim എഡിറ്ററിനെ കൈകളിലിട്ട്‌ അമ്മാനമാടി... അങ്ങട് മെടയലല്ലേ. ഹൊ...അതൊക്കെ ഒര് കാലം! വിശ്വാസികളുടെ സ്വര്‍ഗരാജ്യം.

തിരിച്ച് ഹോസ്റ്റലില്‍ ചെല്ലുന്നത് മെസ്സില്‍ പോകാന്‍ മാത്രം. ഉച്ചക്കും വൈകീട്ടും. ആത്മാവിന് അടുത്ത ഇന്‍സ്റ്റാള്‍മെന്‍റ് കൊടുക്കണ്ടേ? ഉച്ചക്കേത്തെ മീന്‍കറീല് വല്ലോര്‍ക്കും ഒരു കഷണം കിട്ടിയാ അപ്പൊ ലോട്ടറിയെടുക്കാന്‍ പോകാം. പക്ഷേ ഫേവറിറ്റ് സാധനം ഗുലാബ് ജാമുന്‍ ആയിരുന്നു. അതുള്ള ദിവസമാണെങ്കില്‍ അരിശമൊക്കെ അനിക്സ്പ്രേ കലക്കിയ പോലെ അലിഞ്ഞലിഞ്ഞില്ലാതാവും. അടവു തീര്‍ത്ത് വീണ്ടും‌ ലാബിലേക്ക്. പിന്നെ തിരിച്ച് വരുന്നത് 6:45 -7:00 മണിയോടെ. വന്ന് നീരാട്ട്, അലക്കല്‍ എന്നീ നാടന്‍ കലാരൂപങ്ങള്‍ക്ക് ജീവന്‍ നല്‍കിക്കഴിയുമ്പ്ളേക്കും ജി-മെസ്സില് ഡിന്നര്‍ തീരാറായിട്ട്ണ്ടാവും. ഒര് ജാതിക്കൂടി അതൊന്ന് വാരിക്കൂട്ടി ആത്മാവിന് ഫൈനല്‍ ഇന്‍സ്റ്റാള്‍മെന്‍റ് കൊടുത്തിറ്റ് ഓട്ടമല്ലേ... SR ലാബിന്റെ കോട്ടവാതില്‍ മലര്‍ക്കെ തുറന്ന് വീണ്ടും കേറും.

ഇക്കാലമത്രേം പഠിച്ചിട്ടും ഇതുവരെ ഇമ്മാതിരി മെനക്കെട്ട് പണിയെടുത്തിട്ടില്ല. GDB വെച്ച് multithreading code ഡീബഗ് ചെയ്ത് ഡീബഗ് ചെയ്ത് പ്രാന്തായി. എങ്ങനെ ആവാണ്ടിരിക്കും, നമ്മളെന്നെയല്ലേ‌ code എഴുതിയേ. കൂടെയുള്ള പ്രൊജക്റ്റ് മേറ്റ്സ് രണ്ട് പുലികളാണ് (ഗര്‍ജ്ജിക്കുമ്പം 'മ്യാഓ...' എന്നൊരൊച്ച കേക്കാം). ഡിങ്കനും‌ തംസും. ശരിക്കും‌ പേര് ഞാന്‍ പറയില്ല, കോ-ഓപ്സില്‍ പോയി ഐസ്ക്രീം വാങ്ങിത്തരാന്ന് പറഞ്ഞാലും പറയില്ല. വേണേല്‍ തുപ്പിക്കാണിക്കാം. അവനും അവക്കും‌ പ്രത്യേകിച്ച് ചൂടൊന്നുമില്ല. ഭൂമി തനിയെ കറങ്ങുന്നില്ലെ? എന്നും‌ രാവിലെ കറക്ട് സമയത്ത് സൂര്യന്‍ ഉദിക്കുന്നില്ലെ? പിന്നാ ഒര് C++ കോഡ്.

മൂന്ന് പേര് പണിയെടുത്തിട്ടും‌ ഇത് സമയത്തിന് തീരും എന്ന പ്രതീക്ഷയൊന്നുമില്ല... പോരാത്തേന് ഇന്ന് മൂന്ന് പടാ അട്ടിമറിച്ചെ. ടെക്സാസ് ചെയിന്‍ സോ മാസകര്‍, യൂഷ്വല്‍ സസ്പെക്ട്സ്, അണ്‍ഫൊര്‍ഗിവണ്‍. എപ്പം കണ്ട് തീര്‍ക്ക്വോ ആവോ? (കോഡെഴുതാനുള്ള ആക്രാന്തമൊന്നുമല്ല ലാബില്‍ പോന്നേന്റെ എന്ന് ഇപ്പൊ മനസ്സിലായല്ലൊ?) നമ്മടെയൊക്കെ ബുദ്ധിമുട്ട് ആരറിയുന്നു. അല്ലേലും ഇവര്‍ക്കൊന്നും ഒന്നും‌ അറിയണ്ടല്ലോ. മിഡ്-സെം ഇവാല്വേഷന്‍, റിപ്പോര്‍ട്ട്, ഡെമോ... വെര്‍തേ അവിടിര്ന്ന് പറഞ്ഞാ മതിയല്ലാ.

റിപ്പോര്‍ട്ട്‌ LaTeX വെച്ച് തന്നെ ഉണ്ടാക്കണം. വല്ല കുത്തൊ കൊമയോ അപ്പറോ ഇപ്പറോ മാറിപ്പോയാ അതു മതി. എവ്ടെയാ എറര്‍ വന്നേന്ന് കണ്ടുപിടിക്കണെങ്കി സ്കോട്ട്‌ലന്‍ഡ്‌ യാഡിനെ വിളിക്കണം. എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും പക്ഷേ ഒര് ഗുണമുണ്ട്. സംഗതികളൊക്കെ കറക്ടാണെങ്കി ചുമ്മാ ഒരു make കമാന്‍ഡ് അടിച്ചാ റിപ്പോര്‍ട്ട്‌ ദേ പോസ്റ്റ്‌സ്ക്രിപ്റ്റ്‌(.ps) ഫോര്‍മാറ്റിലും pdf ഫോര്‍മാറ്റിലും കൈമ്മേ കെടക്കും. ഇന്‍ഡെക്സ്, അപ്പന്‍ഡിക്സ്, ബിബ്ലിയോഗ്രഫി, ചാപ്റ്റേഴ്സ്, നമ്പറിംഗ്, പാരഗ്രാഫ് അലൈന്‍മെന്‍റ് - ഒന്നും അറിയണ്ട; ഒക്കെ മൂപ്പര് നോക്കിക്കോളും. വേഡിലോ മറ്റോ ആ റിപ്പോര്‍ട്ട് ഉണ്ടാക്കണെങ്കി ഒരു സെമസ്റ്റര്‍ കൂടെ വേണം.

പരിപാടികള്‍ക്ക് കര്‍ട്ടനിടുന്നത് 12:45, 1:30, 2:30 ഇതില്‍ ഏതെങ്കിലും ഒരു ശുഭമുഹൂര്‍ത്തത്തില്‍। ലാബില്‍ തന്നെ കിടന്നുറങ്ങിയ മഹാന്‍മാരുമുണ്ട്। മെഗാ, സൂപ്പര്‍ സീനിയേഴ്സിന്‍റെ സമയത്ത് ഒരു തലയണയും(അതിപ്പോഴും ഉണ്ട്) പായും ചൂലും ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു। ഒരു ദിവസം ലാബിലെ മേശപ്പുറത്ത് വീണുകെടക്കുന്നത് കണ്ട് എന്താടാ റൂമീപ്പോണില്ലേന്ന് ചാക്കോ ചോദിച്ചപ്പൊ ഇന്നിവിടെത്തന്നെ കെടക്കാമ്പോവാ എന്നു ബിനില്‍ പറഞ്ഞു। ചാക്കോയ്ക്ക് ആലോചിക്കേണ്ടി വന്നൊന്നുമില്ല, അപ്പത്തന്നെ കാച്ചി:
"ആ... ന്നിറ്റ് വേണം രാവിലെയാ സത്താര്‍ വന്ന് ലാബ് തൊറക്കുമ്പം - ശ്...ശു॥ശൂ...പട്ടി...പോ പട്ടീ...'ന്ന് പറഞ്ഞ് പൊറങ്കാലോണ്ട്‌ തൊഴിക്കാന്‍!"
അന്ന് ചിരിച്ച ചിരിക്ക് കണക്കില്ല.

പ്ലേസ്മെന്‍റ് സെല്ലിന്‍റെ മുന്നിക്കൂടെ ഇറങ്ങി മെക്കാനിക്കല്‍ വര്‍ക്ക്ഷോപ്പിന്‍റെ വരാന്ത വഴി നടന്ന് ജി-ഹോസ്റ്റല്‍ വാതിലു കടക്കുമ്പം ഈര്‍ച്ച മില്ലിലെ സൌണ്ട് കേക്കാം. സെക്യൂരിറ്റി ചേട്ടന്‍. അല്ലാണ്ട് വേറാരാ ഈ‌ പാതിരാത്രിക്ക് ഇത്ര ശുഷ്കാന്തി കാണിക്കാന്‍?


ജീവിതം അങ്ങനെ അനര്‍ഗളനിര്‍ഗളമായി പോയ്ക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അങ്ങനെയിരിക്കുമ്പോള്‍, അന്ന് ടി.കെ.യുടെ ബര്‍ത്ഡേ ആയിരുന്നു. ടി.കെ. ദ് ബര്‍ത്ഡേ ബോയ്. എത്തിക്കല്‍ റിപ്പോര്‍ട്ടിംഗ് പ്രകാരം ടി.കെ. ദ് ബര്‍ത്ഡേ കെളവന്‍. വൈന്നേരം മൂപ്പരുടെ ട്രീറ്റ് ഉണ്ടെന്ന് അറിയിപ്പു വന്നിരുന്നു - കട്ടാങ്ങല് വെച്ച്. വൈന്നേരായപ്പഴേക്കും പണിയൊക്കെ സൈഡാക്കി ലാബ് പൂട്ടി താക്കോല്‍ അരയില്‍ ഞാത്തി. രാജ്‌പഥ്‌ വഴി ചുറ്റി കട്ടാങ്ങല്‍ വരെ നടന്നു. കട്ടാങ്ങല്ന്ന് താഴോട്ട്‌ മാവൂര് പോകുന്ന റോഡ് തൊടങ്ങുന്നേടത്ത് ഒര് കടയുണ്ട്. അതാണ് സ്ഥിരം കുറ്റി. അവിടെത്തുമ്പം എല്ലാരും ഹാജര്ണ്ട്.

പതിവ് പോലെ സര്‍ പള്ളി സര്‍ ഓര്‍ഡര്‍ എടുക്കാന്‍ വന്നു. അതെ, ആ രണ്ട് സര്‍ ശെരിക്കും‌ ഉള്ളതെന്ന്യാ. (പേരില്‍ രണ്ട് സര്‍ പിന്നെയുള്ളത് കംപ്യൂട്ടര്‍ സയന്‍സ് ഡിപ്പാര്‍ട്ട്മെന്‍റിലെ ലാബ് അസിസ്റ്റന്‍റ് സര്‍ ഷാനവാസ് സര്‍ അദ്ദ്യേത്തിനാണ്. ദേഹത്തിനെ സര്‍ വിളിക്കാനുള്ള കാരണം എഴുതാന്‍ നിന്നാ എന്നെ അഗ്രിഗേറ്റര്‍ ബ്ലോക്കും. അത്രേം സ്നേഹവാല്‍സല്യമായിരുന്നു ഞങ്ങള്‍ക്ക് ദേഹത്തിനോടുണ്ടായിരുന്നത്. ഈ മഹാപാപി കാരണമാണ് മെഗാ സീനിയേഴ്സും സൂപ്പര്‍ സീനിയേഴ്സും അത്യദ്ധ്വാനം‌ ചെയ്ത് ഭാവി തലമുറക്കായി സമ്പാദിച്ചു വെച്ച അറ്റമില്ലാത്ത ജി.ബി.ക്കണക്കിന് മലയാളം, ഇംഗ്ളീഷ്, ഹിന്ദി പാട്ടുകള്‍; സോഫ്റ്റ് വെയറുകള്‍ എല്ലാം SR ലാബില്‍ നിന്ന് തുടച്ച് മാറ്റപ്പെട്ടത്). ഞങ്ങള് കടേലോട്ട് കേറുമ്പൊഴേ ആ ചെക്കന്‍ പള്ളി സാറിന് കണക്ക് ബുക്കും‌ പേനയും എടുത്ത് തരും. ചൊട്ടയിലെ ശീലാവതി ചുടല വരെ എന്നാണല്ലൊ. മൂപ്പര്‍ക്കാണ് ഇന്‍വെന്‍ററി, ഫൈനാന്‍സ് ഡിപ്പാര്‍ട്ട്മെന്‍റുകളുടെ കംപ്ളീറ്റ് ചുമതല. എല്ലാം കഴിഞ്ഞിട്ട് എല്ലാരുടേം വായിലിരിക്കുന്ന സുഖാന്വേഷണങ്ങളും. പക്ഷേ എന്ത് പറഞ്ഞാലും മൂപ്പര് കൂളാണ്. പള്ളി സര്‍ ആങ്കര്‍ ചെയ്യാത്ത ഒര് ബര്‍ത്ഡേ പരിപാടീം ഞങ്ങക്ക് ആലോചിക്കാന്‍ പറ്റില്ല. ഞങ്ങള് ആലോചിക്ക്യേം ഇല്ല. വേറാര്‍ക്കാ ഇതൊക്കെ താങ്ങാന്‍ പറ്റ്വ? പള്ളി സര്‍ ഇന്‍ക്വയറി തുടങ്ങി. ആര്‍ക്കൊക്കെ ഷെയ്ക്ക്(അറബിയല്ല), ആര്‍ക്കൊക്കെ ജ്യൂസ്, ആര്‍ക്കൊക്കെ ചോക്കലേറ്റ് വേണം, ആര്‍ക്കൊക്കെ അത് വേണ്ട, ആര്‍ക്കൊക്കെ ഫ്രൂട്ട് വേണം, ആര്‍ക്കൊക്കെ ഫ്രൂട്ട് വേണ്ട...

കട്ടാങ്ങല്‍ ഇന്നേ വരെ കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ഷെയ്ക്കും ജ്യൂസും അന്നല്ലേ ആ കടേലെ ചെക്കന്‍ ണ്ടാക്കിയെ! ആപ്പിള്‍ ബട്ടര്‍ ചോക്കലേറ്റ് സ്ട്രോബരി ഫ്രൂട്ട് ആണത്രേ ഇക്ക ഓര്‍ഡര്‍ ചെയ്തത്. അതില്‍ ഇനീം വല്ലോം ഇടാംന്ന് വെച്ചാ രണ്ട് ഗ്ലാസ്‌ വേണ്ടി വരും‌ എന്നതു കൊണ്ട്‌ മാത്രം വേണ്ടാന്ന് വെച്ചതാത്രെ. എന്ത് നല്ല മനിശന്‍.

സാധാരണ വൈകുന്നേരം ഈ‌ സമയത്തൊക്കെ ആത്മാവിന്‍റെ നിലവിളി സഹിക്കാന്‍ പറ്റാറില്ല. ഇന്ന് ആത്മാവ് നിലവിളിച്ചില്ല. എന്താന്നറിയില്ല. ഷെയ്ക്ക് മാത്രോ? കടേലുണ്ടായിരുന്ന മൈസൂര്‍ പഴം, ഓറഞ്ച്, മുന്തിരി, കടല മുട്ടായി...ഒന്നും വിട്ടില്ല. എന്തിനാ വിട്ന്നേ? പൈനാപ്പിള്‍ മാത്രം മുള്ളും തൊലിയും ഉള്ളതോണ്ട് ബാക്കിയായി. ശ്ശെ, അതിനെ നോക്കിയപ്പൊ എന്താരുന്നു മണിയുടെ മുഖത്തെ ഒര് വെഷമം. കണ്ടാ സഹിക്കൂല. ഇട നെഞ്ച് വിങ്ങ്വ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാ ഇതാണ്.

തംസിന്‍റെ അനിയത്തിക്കുട്ടി പാത്തു വന്നിറ്റ്ണ്ടായിരുന്നു. ഞാന്‍ കഷ്ടപ്പെട്ട് ഡൌണ്‍ലോഡ് ചെയ്ത ഫൈന്‍ഡിംഗ് നീമോ, എ ബഗ്സ് ലൈഫ്, ലയണ്‍ കിംഗ്, മോണ്‍സ്റ്റേഴ്സ് ഇന്‍ക് ഇതൊക്കെ വെക്കേഷന്‍ സമയത്ത് കണ്ട് തീര്‍ക്കാനാത്രെ. തംസിന്‍റെ കൂടെ അവളും ട്രീറ്റിനു വന്നിരുന്നു. ടി.കെ. വധം ആട്ടക്കഥ കഴിഞ്ഞ് കട്ടാങ്ങല്ന്ന് പിള്ളേരെല്ലാം കൂടെ വിക്കറ്റ് ഗേറ്റ് വഴി ഹോസ്റ്റെലിലേക്ക് പോയി. തംസും പാത്തൂം ലേഡീസ് ഹോസ്റ്റലിലേക്കു പോകുന്നു. ഞാന്‍ വീണ്ടും ലാബിലേക്കും. ഞങ്ങള് മൂന്നു പേരും അങ്ങനെ ഒരുമിച്ച് നടക്കാന്‍ തുടങ്ങി.

നടന്ന് നടന്ന് മെയിന്‍ ഗേറ്റിന്റെ മുന്നിലെത്തി. തരുണികള്‍ ഹോസ്റ്റെലിലേക്കും ഞാന്‍ ലാബിലേക്കും വഴി പിരിയേണ്ട മുക്കവല, യുഗസന്ധ്യ. സമയം അഞ്ചേ മുക്കാല്‍, ആറാവുന്നേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അവ്ട്ന്ന് നോക്ക്യാ അഡ്മിന്‍ ബ്ളോക്കിന് പിന്നില്‍ ഗ്രൌണ്ടിനപ്പുറം ചക്രവാളം കാണാം. ആകാശം ചൊമ ചൊമാന്നിരിക്ക്ന്ന്ണ്ട്(ആ ചൊമയല്ല, ഇത് ചോരേടെ ചൊമപ്പ്). സൂര്യന്‍ ദേ തൊട്ടടുത്ത് നിക്കുന്പോലെ വല്ല്യ 'ഠ' വട്ടത്തില്‍ തുടുത്തു നില്‍ക്കുന്നു.

ആ ശാന്ത നിശ്ശബ്ദമായ സന്ധ്യയില്‍ ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി, യാതൊരു പ്രകോപനവുമില്ലാതെ, തംസ് ഉറക്കെ ഒരു ആത്മഗതം നടത്തി.

"ഓ, ഇന്ന് പൂര്‍ണ സൂര്യനാണല്ലോ!"

രണ്ട് നിമിഷത്തേക്ക് പരിപൂര്‍ണ നിശബ്ദത...

അടൂരിന്‍റെ പടമാണോ എന്ന് സംശയം തോന്നി. ഇല്ല. പടമായിട്ടില്ല. അതൊരു പ്രസ്താവനയായിരുന്നോ, ആശ്ചര്യപ്രകടനമായിരുന്നോ... ഇന്നും‌ അറിയില്ല.

ഞാന്‍ പതുക്കെ പാത്തുവിന്‍റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അവള് പതുക്കെ മുഖം ചെരിച്ച് നിഷ്കളങ്കമായി എന്നേം നോക്കി. ഞങ്ങള് രണ്ടു പേരും കൂടി പതുക്കെ തംസിന്‍റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അവ്ടെ പ്രത്യേകിച്ച് ഭാവവ്യത്യാസമൊന്നുമില്ല. ബിഗ്-ബിയിലെ മമ്മൂട്ടിയെപ്പോലെണ്ട്.

ഞാന്‍ തിരിഞ്ഞ് പയ്യെ പാത്തുവിനോട് ചോയ്ച്ചു:
"ചേച്ചി പറഞ്ഞതെന്താന്ന് മനസ്സിലായാ?"

അവള്‍ "ഇല്ല" എന്ന് തല വെട്ടിച്ചു.

"'പൂര്‍ണ ചന്ദ്രന്‍' എന്ന് കേട്ടിട്ട്ണ്ടാ?"

ഓ ശെരിയാണല്ലോ. സൂര്യന്‍ മാസത്തില്‍ ഒരിക്കലല്ലേ ഇങ്ങനെ ഫുള്‍ സൈസില്‍ വരാറുള്ളൂ.

പാത്തു കുറച്ച് നേരം ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിലത്ത് നോക്കി നിന്നു.
പിന്നെ ഉള്ള ശക്തി മുഴുവനെടുത്ത് ചേച്ചിയുടെ കാല് നോക്കി ആഞ്ഞൊര് ചവിട്ട് കൊടുത്തു.



അങ്ങനെ, അന്ന്, എരിഞ്ഞടങ്ങുന്ന സൂര്യന്‍ ഹൃദയരക്തം ചാറി ചുവപ്പിച്ച ആ യുഗസന്ധ്യയില്‍, NITC-യുടെ അഡ്മിന്‍ ബ്ലോക്കിന് മുന്നില്‍ വെച്ച്, മലയാള ഭാഷയില്‍ ജാജ്ജ്വലമായ ഒരു പ്രയോഗം പിറവിയെടുത്തതിന് ലൈവ് ആയി സാക്ഷിയായി.

സമര്‍പ്പണം:‌ മലയാളത്തിന് തീര്‍ത്തും മൌലികമായ ഒരു പ്രയോഗം ഉദാരമായി സംഭാവന ചെയ്ത, എന്നാല്‍ അതിന്‍റെ യാതൊര് അഹങ്കാരവും‌ തൊട്ട് തെറിച്ചിട്ടില്ലാത്ത, നാളെ മംഗല്യ മൈലാഞ്ചിയിടുന്ന, മറ്റന്നാള്‍ നിക്കാഹിനൊരുങ്ങുന്ന ആ പ്രിയ സുഹൃത്തിന്.
--